Zaprawy murarskie

Zaprawy te są przeznaczone do wznoszenia murów z cegieł i pustaków ceramicznych, bloczków betonowych, cegieł silikatowych i betonów komórkowych [30].
Do wykonywania murów na zwykłe spoiny, tj. grubości 8-15 mm, oprócz tradycyjnych zapraw murarskich stosuje się zaprawy lekkie. Wyróżnikiem zapraw lekkich jest gęstość objętościowa w stanie suchym zapray stwardniałej, która nie może być większa niż 1500 kg/m3.    
Lekkie zaprawy murarskie wytwarzane są w postaci suchych mieszanek kruszyw naturalnych lub sztucznych, spoiw i domieszek poprawiających i modyfikujących ich właściwości. Zaprawy te przeznaczone są przede wszystkim do wykonywania „ciepłych” murów z elementów murowych charakteryzujących się dobrymi właściwościami cieplnymi. Zaprawy lekkie mogą być również stosowane do wykonywania ścian wewnętrznych. Stosuje się wtedy jeden rodzaj zaprawy w całym budynku. W celu uzyskania muru jednorodnego pod względem izolacyjności cieplnej zaprawa powinna mieć właściwości zbliżone do właściwości elementu murowego, najlepiej gdyby ich współczynniki przewodzenia ciepła miały taką samą wartość [6].
Zaprawy ogniotrwałe
Zaprawy ogniotrwałe są stosowane w budownictwie do budowy mieszkaniowych pieców ogrzewczych, trzonów kuchennych i pieców piekarniczych. Wiele odmian zapraw ogniotrwałych jest stosowanych do budowy pieców przemysłowych. Podane niżej informacje dotyczą tylko zapraw ogniotrwałych, stosowanych w budownictwie powszechnym.
Zaprawy szamotowe
Stosowane są do łączenia ceramicznych elementów ogniotrwałych przy budowie palenisk i urządzeń, poddawanych działaniu wy­sokich temperatur. Rozróżnia się pięć gatunków zapraw szamotowych o za­wartości A12O3: 38, 33, 30, 28 i 17%. Zaprawy szamotowe sporządza się ze zmielonego szamotu i gliny ogniotrwałej, dodawanej w ilości 20-30%. Wiel­kość ziaren mielonego szamotu nie powinna przekraczać 2 mm. W przypadku gdy zaprawa będzie użyta do urządzeń, w których temperatura nie przekroczy 1000°C, można do jej składu dodawać 10-30% cementu portlandzkiego lub 5-15% szkła wodnego. Dodatki te przyspieszają twardnienie zapraw, ale w temperaturze przekraczającej 1000°C działają jak topniki i mogą powodować łatwe zniszczenie wykładzin ogniotrwałych. Zaprawy szamotowe są pakowane w worki papierowe po 50 kg.
Zaprawy krzemionkowe
Sporządza się ze zmielonego kwarcytu, piasku i łupka   kwarcytowego  z  dodatkiem   10-20%  gliny  ogniotrwałej.  Wielkość ziaren nie przekracza 2 mm.  Zaprawy krzemionkowe stosuje się do łączenia kształtek krzemionkowych, narażonych na działanie temperatury do 1200°C. W przypadku temperatury niższej niż 1200°C jako topnik zaleca się dodawać szkło wodne sodowe w ilości 5-15% w stosunku do masy suchej zaprawy. Rozróżnili się cztery gatunki zapraw krzemionkowych [26].